جمعه، اردیبهشت ۱۵، ۱۳۸۵

در آرزوي آرامش


اين روزها حتي كودكان هم صحبت از انرژي هسته اي و تحريم مي كنند اين حق مسلم هم شده مضحكه خاص و عام آخر كسي نيست بگويد كه ما نه بمب هسته اي ميخواهيم و نه انرژي هسته اي فقط نياز به كمي آرامش و امنيت براي زندگي داريم. چنان از اين حق مسلم سخن ميگويند كه گويي باقي حقوق مسلم اين ملت تمام و كمال ادا شده است و فقط مانده انرژي هسته اي هنوز ملت ازعواقب اين تحريم بيخبرند اين يكي را هم فكر ميكنند مثل تحريم يكجانبه امريكا در گذشته است اميدها به چين و روسيه يعني در حقيقت به باد هواست به هرحال اينبار نيز مثل تمام قرون اخير سرنوشت ما را ديگر كشورها تعيين خواهند كرد و هزينه هاي آن را ما خواهيم پرداخت سالهاست كه اين سرزمين كهن روي آرامش و امنيت رابخود نديده است گويي در سر چهارراه حوادث قرار دارد و تا زماني كه اكثريت مردم به يك حداقل رشد فكري نرسندرسيدن به ثبات امكان پذير نخواهد بود هنوز چند ماهي فرصت براي تغيير دادن شرايط موجود براي سياستمداران باقي مانده ولي ظاهرا جايي براي اميدباقي نمانده است ما مسلمانان استاد انتظاريم اينبارهم به انتظار مينشينيم
عطا

هیچ نظری موجود نیست: