هویت

حدود یکماه پیش بود که برای دیدن نقش شاپور در چهار کیلومتری جنوب شهر داراب رفتم. نقشی بر روی کوهی سنگی که از دوران باشکوه ساسانیان باقی مانده بود. این نقش برجسته و بی نظیر به مناسبت پیروزی بزرگ دومین فرمانروای ساسانی (شاپور اول) بر امپراطوران روم، والرین، گردیانوس و فلیپ عرب میباشد در این حجاری شاپور در حالی که سوار بر اسب میباشد در وسط نقش به صورت تمام رخ با نشان افسر شاهنشاهی که در اثر وزش باد به اهتزاز دز آمده نشان داده شده است. در این نقش اسرا در حال در خواست بخشش میباشند. خیلی فروتنی کردم که چیزی در مورد بی لیاقتی حاکمان ننوشتم. این نقش در حال از بین رفتن بوسیله دستان قدرتمند فرسایش و دستان قدرتمند تر هموطنان بی لیاقت تر از حاکمانمان است. یادگاری های بسیاری که روی آن نوشته یا کنده شده حاکی از این مطلب است. حتی جاده دسترسی آن نیز بسیار نامناسب و خراب است. حداقل برای نگهداری آن میشد از آن در یک محفظه شیشه ای محافظت کرد. دقیقا زمانی جوش آوردم که دیروز برای دیدن یک بنای واقا بی نظیر دیگر بنام آتشکده آذرخش (مسجد سنگی) رفتم. این بنا در حدود پنج کیلومتری جنوب شرقی شهر داراب است. در دامنه کوهی سنگی بنای شگفت انگیزی با طرح چلیپا (صلیبی شکل) وجود دارد که امروزه بنام مسجد سنگی مشهور است برخی از محققان معتقدند که این بنا ابتدا یکی از معابد مهم مهرپرستان آریایی بوده که در دوران ساسانیان تبدیل به آتشکده گردیده است در دوران محمد حسن مبارز به سال (652 ه ق) محرابی به این آتشکده اضافه شد و از آن پس به مسجد سنگی مشهور شد قسمتی از سقف این بنا باز و در زیر آن حوض کم عمقی وجود دارد که راهروهایی با سقف مدور کوتاه پیرامون آن دیده میشود در بیرون بنا اتاق کوچکی در کوه ساخته شده که احتمالا محل اقامت نگهبانان آتشکده بوده است. این بنا که بسیار زیباست و بطرز شگفت انگیزی در داخل کوهی سنگی تراشیده شده نیز به امان خدا رها گشته و در حال از بین رفتن است. دیگر در مورد شکوه آسیاب سنگی که در مجاورت مسجد سنگی است چیزی نمی نویسم چرا که وقتی به این آثار میاندیشم دچار آزردگی خاطر می شوم چرا وقتی جزو هشت کشور اول جهان از نظر آثار تاریخی هستیم بعلت بیعرزگی حکوت حاکم نباید هیچ بهره ای از آن ببریم چرا این آثاری که به هیچ وجه قابل جایگزینی نیستند اینگونه باید از بین بروند میتوانستیم چندین برابر نفت از صنعت توریسم در آمد کسب کنیم ایکاش نفتی نداشتیم که به آن تکیه کنیم و وسوسه انگیز برای دیگر کشورها باشیم حتی در موتور جستجوی گوگل هم نتوانستم عکسی از این آثار از یاد رفته پیدا کنم (چون دوربین همراهم نبود تا عکس بگیرم) آخر ما ایرانیان که عادتی دیرینه در زدن تیشه به ریشه خود داریم باید بدانیم که انسان بدون گذشته یعنی انسان بدون هویت
عطا